×
اوحدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۳
هر نقش که پیش آید گویم: مگر او باشد
چون او برود، گویم: آن دگر او باشد
بیاو نبود هرگز چیزی که شود زایل
زیرا نشود زایل آن چیز اگر او باشد
از خصم نمینالم وز تیغ نمیترسم
[...]
۹ بیت