×
جهان ملک خاتون » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۰۵
این درد مرا مگر دوایی برسد
وین ناله به گوش بینوایی برسد
نی نی غلطم که از گلستان رخش
کی بوی گلی به بینوایی برسد
۲ بیت