×
شیخ بهایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲
آن دل که تواش دیده بدی، خون شد و رفت
و ز دیدهٔ خون گرفته، بیرون شد و رفت
روزی، به هوای عشق، سیری میکرد
لیلی صفتی بدید و مجنون شد و رفت
۲ بیت