×
ابن یمین » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۴۸
تا مرغ روانت در قفس خواهد بود
رزقت رسد آن قدر که بس خواهد بود
چون راه نفس بسته شد اندیشه مکن
زانحال که وارثی ز پس خواهد بود
۲ بیت