×
اهلی شیرازی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۰۱
گر یار نه آنچنان نماید که بود
کس را گله از یار نباید که بود
گر میکشدت مگو ندارم گنهی
گر دل خود بگرد شاید که بود
۲ بیت