×
جهان ملک خاتون » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۲۱
مپسند که دل بی تو دهد جان مپسند
دل داده خود بی سر و سامان مپسند
آن دل که به زلف سرکشت دربستیم
همچون سر زلف خود پریشان مپسند
۲ بیت