×
جهان ملک خاتون » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۳۶
از دست غم تو تا توانست دلم
سرگشته ز غم گرد جهانست دلم
هرچند که بالاش بلاییست بلند
در بند قد سرو روانست دلم
۲ بیت