×
غالب دهلوی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۶۲
دی دوست به بزم باده ام خواند به ناز
وانگه ورق مهر بگرداند به ناز
چشم من و عارضی که افروخت به می
دست من و دامنی که افشاند به ناز
۲ بیت