×
جهان ملک خاتون » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۵۳
دلم ز درد فراقش فغان برآوردهست
مرا فراق عزیزان ز جان برآوردهست
گل وصال امید درخت دلداران
به بخت من همه جور زمان برآوردهست
ز تیر غمزهاش ای دل حذر کنی اولی
[...]
۷ بیت