×
جهان ملک خاتون » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۵۷
دل نیست دل تو سنگ خاراست مگر
زلف سیهت مایه سوداست مگر
خطّی که به گرد ماه رویت پیوست
گر شک نکنم دود دل ماست مگر
۲ بیت