هین سخن تازه بگو تا دو جهان تازه شود

وارهد از حد جهان بی‌حد و اندازه شود

خاک سیه بر سر او کز دم تو تازه نشد

یا همگی رنگ شود یا همه آوازه شود

هر که شدت حلقهٔ در زود برد حقه زر

[...]

گاه آنست که عشق کهنم تازه شود

عالم از ناله من باز پرآوازه شود

نصیب گر کشدم رخت دل بمیدانی

که زخم‌های شهیدان عشق تازه شود

شهادتی بگزینم که در مصیبت من

سریر عرش بدور فلک جنازه شود