×
جامی » دیوان اشعار » خاتمة الحیات » غزلیات » شمارهٔ ۹۳
دل که در باغ ز هر گل غم یارش گیرد
مرغ نالان سبق از ناله زارش گیرد
می کند پا به رکاب آن مه و من می میرم
که چنین تنگ چرا زین به کنارش گیرد
ابروش چون نگرم خط خوشش پیش نظر
[...]
۷ بیت