×
حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۵
غُلَامِ نَرْگِسِ مَسْتِ تو، تاجداراناَنْد
خَرابِ بادِهٔ لَعْلِ تو، هوشیاراناَنْد
تو را صَبا و مَرا آبِ دیدِه شُد غَمّاز
وَگَرنَه عاشِق و مَعْشوق، رازداراناَنْد
زِ زیرِ زُلْفِ دوتا چون گُذَر کُنی، بِنْگر
[...]
۹ بیت
