×
طغرای مشهدی » گزیدهٔ اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۷
در راه طلب پیاده می باید رفت
برخاک جبین نهاده می باید رفت
یکسان به زمین اگر شدی، عذر مگو
چون سایه ز پا فتاده می باید رفت
۲ بیت