×
جهان ملک خاتون » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۳۴۵
ای دوست چه شد چه شد که یادم نکنی
یک لحظه به وصل خویش شادم نکنی
مقصود من از جهان وصال تو بود
آخر ز چه رو دمی مرادم نکنی
۲ بیت