×
اهلی شیرازی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۳۸۴
مرغی که ز بند غم گشادش باشد
باید که همه عمر کشادش باشد
هر حادثه یی که پیش عاقل آید
تا زنده بود پیش نهادش باشد
۲ بیت