گنجور

غزل شمارهٔ ۲۵۴۸

 
صائب تبریزی
صائب تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات
 

آن که از اوضاع خود دایم شکایت می کند

خاطر دشمن فزون از خود رعایت می کند

می شود سر حلقه روشندلان روزگار

هر که چون چشم آشنایی را رعایت می کند

نیست ایمن از گزند شوخ چشمان جهان

عاشق مسکین که اظهار شکایت می کند

ابر احسان می کند در خاک تیغ برق را

باد دستی خرمن ما را حیات می کند

کارفرمای غضب را خشم می سوزد نخست

بعد ازان در دیگران گرمی سرایت می کند

نور خود را بر زمین هرگز نماند آفتاب

عشق صائب عاقبت دل را هدایت می کند

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

کانال رسمی گنجور در تلگرام