گنجور

غزل شمارهٔ ۶۷

 
صائب تبریزی
صائب تبریزی » دیوان اشعار » گزیدهٔ غزلیات
 

نه آسمان سبوکش میخانهٔ تواند

در حلقهٔ تصرف پیمانهٔ تواند

چندان که چشم کار کند در سواد خاک

مردم خراب نرگس مستانهٔ تواند

گردنکشان شیشه و افتادگان جام

در زیر دست ساقی میخانهٔ تواند

آن خسروان که روز بزرگی کنند خرج

چون شب شود، گدای در خانهٔ تواند

ما خود چه ذره‌ایم، که خورشید طلعتان

با روی آتشین همه پروانهٔ تواند

صائب بگو، که پرده شناسان روزگار

از دل تمام گوش به افسانهٔ تواند

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

کانال رسمی گنجور در تلگرام