گنجور

غزل شمارهٔ ۱۷۱۲

 
مولوی
مولوی » دیوان شمس » غزلیات
 

ما در جهان موافقت کس نمی‌کنیم

ما خانه زیر گنبد اطلس نمی‌کنیم

مخمور و مست و تشنه و بسیارخواره‌ایم

بس کرده‌اند جمله و ما بس نمی‌کنیم

این موج رحمت است و عدو چون کف و خس است

ما ترک موج دل پی هر خس نمی‌کنیم

ما قصر و چارطاق بر این عرصه فنا

چون عاد و چون ثمود مقرنس نمی‌کنیم

جز صدر قصر عشق در آن ساحت خلود

چون نوح و چون خلیل مسس نمی‌کنیم

ما را مطار زان سوی قاف است در شکار

ما قصد صید مرده چو کرکس نمی‌کنیم

دیو سیاه غرچه فریب پلید را

بر جای حور پاک معرس نمی‌کنیم

ما آن نهاله را که بر و میوه‌اش جفاست

در تیره خاک حرص مغرس نمی‌کنیم

از لذتی که هست نظر را ز قدس او

ما خود نظر به جان مقدس نمی‌کنیم

خاموش نظم و قافیه را ما از این سپس

از رشک غیر جنس مجنس نمی‌کنیم

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

میثم محمودی نوشته:

باسلام ودرود فراوان در بیت پنجم این غزل
جزصدر قصر عشق درآن ساحت خلود
چون نوح و چون خلیل مؤسس نمی کنیم
صحیح است بر اساس نسخه استاد فروزان فر واینکه همچنانکه حضرتعالی نیز استحضار دارید مسس واژه بی مفهوم وبی معنی است ومؤسس (مُ ءَ سِّ) [ ع . ] (ص .)به معنی بنیانگذار. وتاسیس کننده صحیح است.

باتشکر

سیدعلی کرامتی مقدم نوشته:

غزل های موجود در این نسخه بر اساس کدام یک از دیوان غزلیات شمس است؟
با کدام نسخه و چاپ مطابقت دارد؟ مشخصات کامل نسخه را بفرمایید

کانال رسمی گنجور در تلگرام