گنجور

بخش ۱۲ - وفات مریم

 
امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » خسرو و شیرین
 

شناسای معانی موبد پیر

چنین کرد این خبر در نامه تحریر

که چون خسرو ستد گنجینهٔ روم

خلافش رومیان را گشت معلوم

چو غالب گشته بود از تیغ کین خواه

نداد اندیشه را در خویشتن راه

زبانی پوزشی کان در حرم کرد

ز مریم چند گاه آن نیز کم کرد

ز شیرین عیش مریم بود چون تلخ

ازین کاهش فتاد آن ماه در سلخ

به تن عیسی جانش مانده بی دم

تنش چو ن رشتهٔ مریم شد از غم

ز بیماری به بستر خفت ماهی

و زان پس جست دیگر خواب گاهی

ملک بایست و نابایست برخاست

به صد شادی بساط ماتم آراست

دل از سودای شیرین در غم افگند

بهانه بر فراق مریم افگند

به ماتم کرد پیراهن بسی چاک

ولیکن در هوای یار چالاک

چو شیرین دید کز خس رفته شد راه

به بی صبری شتابان گشت چون ماه

رسید آن در بی قیمت به دریا

چو خور در بره و مه در ثریا

گلشن تر شد خزان را باد بنشست

به آزادی چو سرو آزاد بنشست

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

خلیل نوشته:

بخش ۱۲

بیت ۶ = چو نرشته ی >>> چون رشته ی

بیت ۹ = افگند >>> افکند

پاسخ: با تشکر، مورد اول تصحیح شد. مورد دوم را به مطابقت دوستان با نسخه‏ی چاپی معوق می‏کنیم.

خلیل نوشته:

آخرین خط زیر حاشیه ها

بخش ۱۴ - عقد … >>> بخش ۱۳ ….

پاسخ: با تشکر، ترتیب بخشها تصحیح شد.

کانال رسمی گنجور در تلگرام