گنجور

رباعی شمارهٔ ۹۶

 
خیام
خیام » رباعیات
 

یک جام شراب صد دل و دین ارزد

یک جرعه می مملکت چین ارزد

جز باده لعل نیست در روی زمین

تلخی که هزار جان شیرین ارزد

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

ناشناس نوشته:

دابسب

وهاب نوشته:

بسیار ؤیباست

امیر نوشته:

کاملا مشخصه که خیام عزیز ادم اتیستی بوده و مادیان رو بر نسیه های اخروی ترجیح میداده

نیما نوشته:

حالا منتظریم عزیزان بیان بگن که شراب و می خدا است و جام شریعت است و احتمالن مملکت چین هم آمریکای جهانخواره!!

امین نوشته:

سلام.
دوستان چون این شعر رو می بینند. دست و پا گم می کنند و هورا که خیام خدا نا باور بوده (آتئیست). در حالی که همه خوب یم دانند که خیام نه پوچ گرا بوده و نه خدا ناباور! در برخی از شعر هاشم گفته که مستی و می رو گناه میدونه! ولی خوب می می خورده! (توبه کردم که دگر می نخورم) یعنی گناه می دونسته که توبه کرده! و البته خیلی شعر های دیگه!
لطفا دست و پاتون رو گم نکنید که بله خیام چنان و فلان!

کانال رسمی گنجور در تلگرام