گنجور

شمارهٔ ۷۶ - خدا و والدین

 
ملک‌الشعرای بهار
ملک‌الشعرای بهار » مثنویات
 

ایا کودک خوب شیرین‌زبان

مشو غافل از مادر مهربان

بدار این سه‌مقصود را نصب عین

نخستین خدا، زان سپس والدین

خدا منعم است و مربّی پدر

بود مادر از هر دو دلسوزتر

خدا را پرست و پدر را ستای

ولی جان به قربان مادر نمای

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

نادر.. نوشته:

کوهستان،
نقطه ی اوج
دستهایی خشن و زبر،
به نیایش بالا: قلّه
می بوسمشان
مغرور، می کارند در کام دلم کلوچه ای،
مغزش مهر

راهی شده ام اینک
در سینه کش کوه، دو سرچشمه ی ناب
جاری زآنها
شهد جان پرور عشق
جرعه ای می طلبم از هر یک
می فشانم بر دل

یکباره،
نور می جوشد از سینه ی من!
همه نورم اینک
مست و رقصان،
جاری آنسان،
که دیگر نه زمانی.. نه مکانی …
رها !!

کانال رسمی گنجور در تلگرام