گنجور

غزل شمارهٔ ۵۸۷

 
عطار
عطار » دیوان اشعار » غزلیات
 

باده ناخورده مست آمده‌ایم

عاشق و می پرست آمده‌ایم

ساقیا خیز و جام در ده زود

که نه بهر نشست آمده‌ایم

خیز تا از خودی برون آییم

که به خود پای بست آمده‌ایم

چون شکستی نبود جانان را

ما ز بهر شکست آمده‌ایم

در جهانی که مست هشیار است

هوشیاران مست آمده‌ایم

ناقصان بلی خویشتنیم

کاملان الست آمده‌ایم

هستی و نیستی ما بنماند

ما مگر نیست هست آمده‌ایم

ما چنین خوار نیستیم الحق

که به عمری به دست آمده‌ایم

همچو عطار در محیط وجود

به عنایت به شست آمده‌ایم

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

علیرضا محدثی نوشته:

در بیت پنجم :
در جهانی که مست هشیار است
هوشیاران مست آمده‌ایم
به نظز می رسد با رسم الخط امروزین ، به جای ” هوشایارنِ ” ، ” هوشیارانه ” صحیح تر باشد .
در جهانی که مست هشیار است
هوشیارانه مست آمده‌ایم
یعنی با هوشیاری ، مست کرده ایم … یا بهتر است بگوییم با هوشیاری و انتخاب خود ، مستی و عشق به خدا را برگزیده ایم .

علیرضا محدثی نوشته:

در بیت پنجم :
در جهانی که مست هشیار است
هوشیاران مست آمده‌ایم
به نظز می رسد با رسم الخط امروزین ، به جای ” هوشایارانِ ” ، ” هوشیارانه ” صحیح تر باشد .
در جهانی که مست هشیار است
هوشیارانه مست آمده‌ایم
یعنی با هوشیاری ، مست کرده ایم … یا بهتر است بگوییم با هوشیاری و انتخاب خود ، مستی و عشق به خدا را برگزیده ایم .

کانال رسمی گنجور در تلگرام