گنجور

سعدی » مواعظ » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶ - در ستایش شمس‌الدین محمد جوینی صاحب دیوان

 

به هیچ یار مده خاطر و به هیچ دیارکه بر و بحر فراخست و آدمی بسیار
همیشه بر سگ شهری جفا و سنگ آیداز آنکه چون سگ صیدی نمی‌رود به شکار
نه در جهان گل رویی و سبزهٔ زنخیستدرختها همه سبزند و بوستان گلزار
چو ماکیان به در خانه چند بینی جور؟چرا سفر نکنی چون کبوتر طیار
ازین درخت […]


متن کامل شعر را ببینید ...

سعدی