گنجور

سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۱۳ - حکایت در معنی رحمت بر ضعیفان و اندیشه در عاقبت

 

بنالید درویشی از ضعف حالبر تندرویی خداوند مال
نه دینار دادش سیه دل نه دانگبر او زد به سر باری از طیره بانگ
دل سائل از جور او خون گرفتسر از غم بر آورد و گفت ای شگفت
توانگر ترش روی، باری، چراست؟مگر می‌نترسد ز تلخی خواست؟
بفرمود کوته نظر تا غلامبراندش به خواری و زجر تمام
به ناکردن شکر […]


متن کامل شعر را ببینید ...

سعدی