گنجور

فردوسی » شاهنامه » داستان سیاوش » بخش ۱

 

کنون ای سخن گوی بیدار مغزیکی داستانی بیرای نغز
سخن چون برابر شود با خردروان سراینده رامش برد
کسی را که اندیشه ناخوش بودبدان ناخوشی رای اوگش بود
همی خویشتن را چلیپا کندبه پیش خردمند رسوا کند
ولیکن نبیند کس آهوی خویشترا روشن آید همه خوی خویش
اگر داد باید که ماند بجایبیرای ازین پس بدانا نمای
چو دانا پسندد پسندیده […]


متن کامل شعر را ببینید ...

فردوسی