گنجور

سنایی » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۴ - در پاسخ قصیدهٔ عارف زرگر

 

تا ز سر شادی برون ننهند مردان صفادست نتوانند زد در بارگاه مصطفا
خرمی چون باشد اندر کوی دین کز بهر حقخون روان گشتست از حلق حسین در کربلا
از برای یک بلی کاندر ازل گفتست جانتا ابد اندر دهد مرد بلی تن در بلا
خاک را با غم سرشت اول قضا اندر قدرغم کند ناچار خاکی را […]


متن کامل شعر را ببینید ...

سنایی