گنجور

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷

 

بیا که قصر امل سخت سست بنیادستبیار باده که بنیاد عمر بر بادست
غلام همت آنم که زیر چرخ کبودز هر چه رنگ تعلق پذیرد آزادست
چه گویمت که به میخانه دوش مست و خرابسروش عالم غیبم چه مژده‌ها دادست
که ای بلندنظر شاهباز سدره نشیننشیمن تو نه این کنج محنت آبادست
تو را ز کنگره عرش می‌زنند صفیرندانمت […]


متن کامل شعر را ببینید ...

حافظ
 

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۸

 

آن کس که به دست جام داردسلطانی جم مدام دارد
آبی که خضر حیات از او یافتدر میکده جو که جام دارد
سررشته جان به جام بگذارکاین رشته از او نظام دارد
ما و می و زاهدان و تقواتا یار سر کدام دارد
بیرون ز لب تو ساقیا نیستدر دور کسی که کام دارد
نرگس همه شیوه‌های مستیاز چشم خوشت […]


متن کامل شعر را ببینید ...

حافظ