امامی هروی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۸

هر گه که دل خسته در آن می کوشد

کز ساغر چشمم، می لعلت نوشد

عناب لبت، مردمک چشم مرا

گوید: مگرت هنوز خون می جوشد؟