دقیقی » ابیات پراکنده » شمارهٔ ۷

گویند «صبر کن که تو را صبر بر دهد»

آری دهد ولیک به عمر دگر دهد

من عمر خویش را به صبوری گذاشتم

عمری دگر بباید تا صبر بر دهد