ابوالفرج رونی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۴۱ - در مدح منصور سعید

شاد باش ای پیشکار دین و دولت شاد باش

دایم اندر دین و دولت زفت باش و راد باش

رایت اسلام را هم‌نام گشتی دیر زی

با تک او هم‌تک با زاد او همزاد باش

ملک را در عدل حاکم عدل را در حق گواه

شاه را در عرض نایب عرض را استاد باش

هرکجا فریاد خیزد مقصد فریاد شو

سایه بر مظلوم گستر آفتاب داد باش

نیک‌خواهت بی‌شررتیغی است او را آب ده

بدسگالت پرضررگردی است او را باد باش

تا جهان بر جای ماند با جهان بر جای مان

تا بزرگی یاد باشد با بزرگی یاد باش

با چنین اقبال خیز و با چنین مسند نشین

زی چنین مجلس گرای و در چنین بنیاد باش