ابن یمین » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۷۲

خوشتر ز لب آن بت چین نوش که دید

نازکتر از انحلقه آن گوش که دید

پوشد کله اطلس و خوبش آید

زیباتر از آن ماه کله پوش که دید