شمس مغربی » رباعیات » شمارهٔ ۲۰

گاه گاه بنفس خویش در پیچم من

بینم چو رشته جمله در پیچم من

کی دعوی او کنم که من هیچ نیم

با آنکه چو باز بنگرم هیچم من