حزین لاهیجی » رباعیات » شمارهٔ ۱۷۰ - رباعی مستزاد

آنی که سر از سجدهٔ کوی تو نتافت

نه روم و نه روس

بر قامت عزتت فلک حله نبافت

جز اطلس و توس

مرغ دل ما دانهء وصل تو چشید

امّا به شبی

یکبار کرم کردی و تکرار نیافت

چون تخم خروس