صامت بروجردی » غزلیات » شمارهٔ ۵۳

هر چه خواهی بر من ای دنیا ز تلخی تنگ گیر

هی به قصد شیشه دلهای نازک سنگ گیر

تا توانی یا لئیمان گرم کن طرح وفاق

تا توانی یکدلی را بر ضعیفان تنگ گیر

من نه از مهرت شوم خوشدل نه از قهرت ملول

دیگران را رو بدام دلبری و رنگ گیر

من سپر انداختم روز نخستین پیش تو

بهر قتل تنگ چشمان رو یراق جنگ گیر

(صامت) ار دنیا تو را سازد ز قید خود خلاص

تو ز بهر پیشکش جان را به روی چنگ گیر