حکیم نزاری » رباعیات » شمارهٔ ۱۱۴

هرگز دل من ز بخت خشنود نبود

می خواست ولی ز عشق پر سود نبود

بگذشت شب عمر و در و حاصل من

چون اول افسانه همه بود و نبود