کمال‌الدین اسماعیل » رباعیات » شمارهٔ ۶۱۳

بر چشم تو هرگه که مرا افتد چشم

با اشک به رخ فرو دود بی خود چشم

بر دیده نهم ز عشق چشمت نرگس

دارند عزیز بهر چشمی صد چشم