عنصری » رباعیات » شمارهٔ ۳۴

هم غالیه زلفینی و هم سیم اندام

هم روی نکو داری و هم نیکونام

دو لب چو مدام داری و زلف چو دام

من مانده بدام دایم از بهر مدام