عنصری » رباعیات » شمارهٔ ۶

چون می‌گذرد کار، چه آسان و چه سخت

وین یک دم عاریت چه ادبار و چه بخت

چون جای دگر نهاد می‌باید رخت

نزدیک خردمند چه تابوت و چه تخت