صائب تبریزی » دیوان اشعار » متفرقات » شمارهٔ ۴۷۶

فصل گل می گذرد بی قدح و جام مباش

غنچه منشین، گره خاطر ایام مباش

گل و سنبل به از اسباب گرفتاری نیست

گر به گلزار روی بی قفس و دام مباش