سلمان ساوجی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۳

ابر است گهر بار و هوا عنبر بیز

عاشق ز هوا چون کند آخر پرهیز؟

ساقی سپهر بر کف نرگس مست

بنهاده پیاله‌ای که کج‌دار و مریز