سلمان ساوجی » دیوان اشعار » قطعات » قطعه شمارهٔ ۶۵

گر چو گل خواهی که باشی سرخ روی

از زرت دامن فرو باید فشاند

در زد آتش به برگ و ساز خویش

پیش خلقش لاجرم آبی نماند