عطار » مختارنامه » باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن » شمارهٔ ۴۸

ای خلق! چرا در تب و تفتید آخر؟

نابوده و ناآمده رفتید آخر

ای بی‌خبران! این در و درگاهِ عظیم

خالی مگذارید و مخفتید آخر