عطار » مختارنامه » باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن » شمارهٔ ۲۳

در عشق تو هر دلی که مردانه بود

در سوختن خویش، چو پروانه بود

تا کی ز بهانه، همچو پروانه بسوز

در عشق بهانه جستن افسانه بود