مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۹۰

ای آنکه به کوی یار ما افتادی

آن روی بدیدی به قفا افتادی

بر دیدن روی او چو نیروت نبود

در حلقه ی لولیان چرا افتادی؟