مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۴۲

هر ذره که در هوا و در هامونست

نیکو نگرش که همچو ما مجنونست

هر ذره اگر خوش است اگر محزونست

سرگشته خورشید خوش بیچونست