انوری » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶

ای دل چو شبِ جوانی و راحت و تاب

از رویِ سپیده‌دم برافکنْد نقاب

بیدار شو این باقیِ شب را دریاب

ای بس که بجویی و نیابیش به خواب