سنایی » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۸۵

به شعر اندرت مردم خواندم ای خر

که تا کارم ز تو گیرد فروغی

خطی نارایجم دادی و شاید

دروغی را چه آید جز دروغی