عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۲

دارم دلکی به تیغ هجران خسته

از یار جدا و با غمش پیوسته

آیا بود آنکه بار دیگر بینم

با یار نشسته و ز غم وارسته؟