عماد خراسانی » به لهجهٔ مشهدی » زندگی

راستی ای¹ بلبله امشب دیگه محشر مِکِنه

ای دفعه‌ی چندمه امشب موژمه² تر مِکِنه

مست مسته مخنه مُستنه³ و مِستنه⁴ دل

لول لوله پیش گل قمپزاشه در مِکِنه

مث⁵ ما افتده چشمش به دوتا عشوه و عور

دره خودشه موکوشه، خودشه خکستر⁶ مِکِنه

به گمونش مرسه هرچه بگه راس یا دُرغ⁷

چشم و گوش بسته یه گل حرفاشه باور مِکِنه

نمدنه⁸ او گلیم امشب از ای مست تره

دره با ناز و قمیش واز اویم ایر خر مِکِنه

چارپن⁹ روز نددن مهلت بیشتر یره‌گر

عوض ماچ موچ و حال ناله و نق سر مِکِنه

نمدنه خاشخاش گل موسم تیغش رسیده

اگه ای دیر بجنبه¹⁰ یکی دیگه مِکِنه

نمدنه پن روز دیگه مزنه باد خزون

تو گوش باغ و گلر توخ توخ و پریر مِکِنه

برگاشم خاک مشه و باد مبره هرجا بخه

کم کمک باغره بی‌زینت و زیور مِکِنه

بعد پاییز و زمستون میه وازعید و بهار

دیگه دنیایه و تکرار مکرر مِکِنه

مش عماد حالش اگر خوب بشه شر بد نمِکِنه

نه که شر بد نمگه، خوب چپه؟ محشر مِکِنه